Gorące źródła

Herbata, kawa, miód, ocieplone wino, orzeźwiający ziołowy wywar ... Urzekające ciepło, wlewane do kubków i wywołujące naszą wewnętrzną energię, jest niezbędne dla każdej osoby, a nie pogłoski, z koncepcją "wilgotnej jesieni".

alt

Gorące napoje jesienią i zimą nie są luksusem ani egzotyczne: każda osoba urodzona w obszarach o klimacie umiarkowanym lub chłodnym to potwierdzi. Mocna herbata, aromatyzowany poncz lub pikantny sbiten nie tylko ogrzewają i przywracają równowagę cieczy, ale także wzmacniają nasze ciało, dostarczając jej nowych sił do walki z zimnem i wilgocią. Niemal każda kulinarna tradycja Eurazji oferuje własne warianty gorących napojów, tak różnych i odmiennych od kultur, które same ich nie stworzyły. W zależności od regionu mogą być one oparte na winie, herbacie, mocnym alkoholu, miodach, kawie, czekoladzie, ziołowym wywaru, mleku lub ich kombinacjach. Obecnie w Rosji najpopularniejsza jest kawa i herbata, a także grzane wino, które wielu ludzi warzy w domu lub zamawia w kawiarniach i restauracjach.

Ten stan rzeczy jest jednak wynikiem całkowitej (w tym kulinarnej) globalizacji ostatnich dziesięcioleci. Do końca XIX wieku głównym rosyjskim ociepleniem pozostawał Sbiten, którego pierwszy przepis zawarty jest w słynnym "Domostroi" księdzu Sylwestrze (XVI wiek). Cudzoziemcy, którzy odwiedzili Rosję w czasach Piotra Wielkiego, napisali, że ulicami Moskwy i innych dużych miast handlarze przemierzali obszerne samowary zwane "sakli", owinięte w ciepłe koce i sprzedające towary wszystkim za rozsądną cenę. Najbardziej znany przepis na sbitya znajduje się w książce Kuchenki narodów słowiańskich autorstwa krajowego historyka kulinarnego Williama Pokhlebkina. Oferuje gotowanie, często usuwając piankę, 150 g miodu z jedną szklanką wody, w taki sam sposób, aby przygotować 100 g cukru, połączyć obie mieszaniny i zagotować na minimalnym ogniu, aż utworzy się jednorodna mieszanina. Osobno, na półtora litrze wody, przygotuj pikantny bulion, na który nadają się dziurawiec, mięta, imbir, czarne ziarna pieprzu, mielony cynamon i goździki. Po rozcieńczeniu powstałej cieczy syropowo-cukrowej otrzymujemy autentyczny napój.

W Azji Centralnej herbata stała się podstawą większości gorących napojów. Na północy Indii przygotowuje się specjalną masę (mieszanki przypraw) na herbatę. Są to: suszony imbir, kardamon, goździki, gałka muszkatołowa, czarny pieprz i cynamon, które służą do obliczenia szczypty przypraw na filiżankę. Słynna tybetańska herbata jest przygotowywana w następujący sposób: Pu-erh lub jakakolwiek inna wysoko fermentowana herbata jest warzony bezpośrednio w mleku przy najniższym ogniu, po czym dodaje się do niej trochę soli, masła i startego imbiru. Ta procedura pozwala w pełniejszy sposób ujawnić smak herbaty i aktywować jej właściwości lecznicze.

Centralna, zachodnia i północna Europa, dziś prawie całkowicie przerobiona na kawę, aż do niedawna jednomyślnie preferowała różnorodne grzane wino. W średniowieczu i renesansie, gdy przyprawy były dosłownie warte swojej wagi w złocie i były dostępne tylko dla wyższych warstw społeczeństwa, do ich przygotowania używano miejscowych ziół: oregano, tymianek, tymianek, rozmaryn ... Częste deszcze (niemiecki klimat lub, powiedzmy, Węgry są mniej przystosowane do uprawy winorośli i produkcji wina niż we Włoszech czy na południu Francji), doprowadziły do ​​powstania znacznych zapasów wina, prawie nieodpowiednich do picia. To właśnie ten kwaśny napój stał się podstawą grzanego wina: parzyli w nim zioła, a następnie, mieszając z miodem lub melasą, pili gorąc. Te starożytne tradycje zachowały się w Niemczech, Czechach i Polsce, gdzie jesienią i zimą tuż przy ulicach miasta można spotkać sprzedawców rozgrzanego wina ziołowego. Jednak przy przygotowaniu "nowoczesnego" grzanego wina istnieją pewne sztuczki: spróbuj dodać do niego parę aniset gwiaździstych i zastąp mielony cynamon cynamonem - poczujesz, że napój nabrał niezwykłego i bardzo przyjemnego smaku, a poza tym pozbywa się osadu, który jest podawany mielone przyprawy.

Niezależnie od tego, który składnik jest podstawą gorącego napoju, zasada działania strzału, grzanego wina lub wiedeńskiej kawy pozostaje niezmienna: życiodajna energia w połączeniu z ideą komfortu ma na celu pomóc nam przetrwać najciemniejszy, najmroczniejszy i najciemniejszy okres w roku.

Herbata mongolska

Dla 4 osób. Czas gotowania: 15 minut.

  • 1.5 Art. l assam czarnej herbaty
  • 500 ml wody
  • 20 g oleju
  • 30 g mąki
  • 250 ml mleka
  • sól i czarny pieprz do smaku

Zmiażdżyć herbatę w moździerzu w proszku, umieścić w ognioodpornym czajniku, wlać wodę i doprowadzić do wrzenia, następnie zdjąć z ognia i przykryć kocem lub specjalną grzałką. Roztop masło na głębokiej patelni, przez kilka minut, aby zrumienić mąkę, a następnie stale mieszaj mleko, stale mieszając. Rozcieńczyć uzyskany gęsty krem ​​ekstraktem z herbaty (przed tym musi być przefiltrowany), dodać sól i czarny pieprz i podawać w płytkich misach.

Gorące źródła
Ocenę 5/5 na podstawie 626 recenzji