Życie i cukier

Czy potrafisz sobie wyobrazić swoje życie bez niego? Wśród nas jest trochę obojętny na słodki smak tego ... zgodnie z ogólnym przekonaniem o "szkodliwym" produkcie. Dlaczego jesteśmy tak przywiązani do niego?

Życie i cukier

Nagradzamy się słodyczami - bez względu na to, czy zmagamy się ze stresem, staramy się dopingować, rozweselić lub świętować wydarzenie. Cukier - w postaci słodkich kryształów lub kompozycji misternych deserów - dosłownie rozkoszuje się zmysłami. Jednak solidna reputacja "szkodliwego produktu" nieuchronnie obciąża nas niepokojem o wagę i poczucie winy. Skąd wziął ten niemal demoniczny, uwodzicielsko-destrukcyjny charakter? Aby zrozumieć przyczynę ludzkiego uzależnienia od cukru, musieliśmy przejść do innych, mniej znanych faktów - o wpływie cukru na mózg i odporność, o jego związek ze stresem, wahaniami nastroju i stylu życia.

Co to jest

Cukier - klasa krystalicznych substancji, prostych węglowodanów, to sacharoza, laktoza, glukoza. Występują w dużych ilościach w trzcinie cukrowej, buraku cukrowym, owocach, miodach, syropie klonowym ... Cukier jest również obecny w niektórych zbożach, ale w znacznie mniejszych ilościach. "Słodkie produkty spożywcze są doskonałymi dostawcami energii" - wyjaśnia Gerard Apfeldorfer, psychoterapeuta i ekspert od zaburzeń odżywiania. "To jest ulubione paliwo komórek naszego ciała" *. Istnieje wiele rodzajów cukrów składających się z mniej lub więcej dużych cząsteczek.

Tak zwane proste węglowodany nie wymagają długiego trawienia i są transportowane bezpośrednio do krwi. W rezultacie poziom cukru we krwi gwałtownie rośnie. Naukowo mówiąc, słodka żywność i, oczywiście, sam cukier spożywczy to żywność o wysokim indeksie glikemicznym. Indeks glikemiczny wskazuje szybkość, z jaką organizm przetwarza dany produkt na energię. Pokarmy o niskim indeksie glikemicznym (złożone węglowodany) - pełnoziarniste, warzywa i owoce skrobiowe - są trawione dłużej, co zapewnia stopniową penetrację cukru do krwi. Oznacza to, po prostu, że ciało otrzymuje energię, której potrzebuje powoli i stopniowo.

alt

Historia cukrów

Trzcina cukrowa pochodzi z wysp Nowej Gwinei. Stopniowo zaczęto uprawę w Azji, Indiach i Polinezji - słodkie kryształy uzyskano przez odparowanie soku z trzciny cukrowej. Europejczycy zasłynęli z cukru dopiero w średniowieczu: krzyżowcy przynieśli "nową przyprawę" ze Wschodu. Wtedy cukier był dostępny tylko dla elity i pozostawał prawdziwym luksusem przez kilka stuleci. Do produkcji "białego złota", jak brytyjscy koloniści nazywali cukier, miliony niewolników zostały przetransportowane z Afryki do obu Ameryk na początku XVI wieku. Przychody z plantacji trzciny cukrowej można porównać do dzisiejszych przychodów z ropy naftowej. W połowie XVIII wieku sytuacja uległa zmianie: cukier zaczął być wydobywany nie tylko z trzciny, ale także z buraka cukrowego, który rośnie w umiarkowanym klimacie. To znacznie obniżyło koszt cukru.

alt

Czysta energia

Najczęstszym zarzutem wobec cukru jest to, że zawiera on jedynie czyste kalorie: ani witaminy, ani pierwiastki śladowe, ani substancje balastowe. Cukier daje nam "szybką" energię i jej słodki smak. Wkroczył w historię ludzkości stosunkowo niedawno, kilka wieków temu - wraz z rozprzestrzenianiem się kultury trzciny cukrowej, po czym z delikatności przekształcił się w produkt codziennej konsumpcji. Przeciętny Rosjanin zużywa ponad 38 kg cukru rocznie **. Dzięki tak wysokiemu spożyciu cukru naukowcy kojarzą nowoczesne choroby metaboliczne - otyłość i nabytą cukrzycę.

Mózg i odporność

"Cukier hamuje układ odpornościowy", mówi dietetyk Nancy Appleton "i wywołuje większość reakcji alergicznych na żywność, co z kolei prowadzi do chorób przewlekłych". Nie ma wątpliwości, że eliminując cukier z naszej diety, w 90% przypadków mogliśmy zapobiec migrenom, osteoporozie, kataraktom, depresji i niektórym poważnym chorobom związanym z uszkodzeniem DNA. W roku 1973 naukowcy z Uniwersytetu Loma Linda (USA) odkryli, że nadużywanie cukru wpływa na pracę fagocytów - komórek krwi, które chronią organizm przed patogenami. Okazało się, że po spożyciu cukru liczba fagocytów jest znacznie zmniejszona, ponadto im wyższy poziom cukru we krwi, tym mniej aktywne fagocyty stają się ***. W pewnym stopniu cukier wpływa na rozwój choroby Alzheimera. Niektórzy naukowcy mówią nawet o niej jako o cukrzycy typu 3. Biolodzy z University of Alabama (USA) **** testowali wpływ cukru na zdolność uczenia się szczurów. Dwie grupy zwierząt karmiono tym samym, ale podawano także słodzoną wodę. Zwierzęta z tej grupy zaczęły wykazywać zwiększoną nerwowość, pojawiła się ich zdolność do nauki. pierwsze oznaki choroby Alzheimera.

Słodzić stres?

W trudnych chwilach, doświadczając stresu czy depresji, często odczuwamy pragnienie słodyczy - świadomie lub nie, staramy się "osłodzić" nasze życie. W rzeczywistości nawyk "chwytania kłopotów" nie tylko nie pomaga w stresie, ale pogarsza sytuację. "Zwiększenie poziomu cukru we krwi jest naturalną reakcją naszego organizmu na stres" - wyjaśnia dr Valery Sergeyev, starszy pracownik naukowy w RRC VMK Roszdrav. - To rodzaj sygnału do mobilizacji sił. Z siedzącym trybem życia i dużym spożyciem cukru, jego poziom we krwi jest stale podwyższony. Nasze ciało wydaje się być pod stałym stresem. " Tworzy to błędne koło.

Ponadto można powiedzieć, że cukier uzależnia, a odrzucenie go jest często związane z dyskomfortem: powoduje nerwowość, drażliwość, a czasem pocenie się lub bóle głowy.

Słodkie nawyki

"Ze względu na wpływ na organizm cukier można porównać do leku" - powiedział dietetyk Aleksiej Kovalkow. "Daje nam gwałtowny przypływ energii, a następnie gwałtowny spadek - aż do przyjęcia następnej dawki." Wpływ cukru na mózg jest podobny do opiatów, mówi specjalista ds. Narkotyków, Jacob Marshak: "Słodycze powodują uczucie słodkiej błogości, szczęścia przez krótki czas, po którym następuje gwałtowny spadek nastroju, który trwa kilka godzin. W naszej klinice, aby wyleczyć człowieka z narkomanii, musimy uwolnić go od wahań nastroju. Musimy wykluczyć cukier z diety i rozwinąć nowy nawyk: wydostanie się z jedzenia nie jest uczuciem słodkiej błogości, ale przypływem energii. "

altZDJĘCIA FOTOCYZJA / FOTOLINK

Nie cukier?

Dietetycy żywieniowcy uważają dziesięć łyżeczek cukru dziennie za akceptowalną ilość. Ale obejmuje to tak zwany cukier ukryty - ten, który jemy z ciastkami, czekoladą, deserami, a także ten, który znajduje się w szerokiej gamie produktów - od wygodnych produktów spożywczych po keczup. Według Nancy Appleton ukryty cukier w naszej diecie może wynosić 50 lub nawet 80 łyżeczek dziennie - tylko standardowa butelka coli zawiera do 16 łyżeczek. Oprócz sztucznych substytutów cukru, których korzyści zdrowotne budzą wątpliwości, istnieją naturalne słodziki: stewia, sok z agawy, naturalny miód. Stewia jest 300 razy słodsza od cukru, ale nie zmienia poziomu glukozy we krwi. To samo dotyczy soku z agawy - jednak dr Appleton uważa, że ​​częste stosowanie agawy przeciąża wątrobę. A miód jest w tym samym czasie przyczyną niektórych przypadków alergii ... i dyskusji żywieniowych. "Jest to wyjątkowy produkt, który jest nam dany przez samą naturę" - mówi Walerij Siergiejew. - Tak, to prosty węglowodan, który przechodzi prosto do krwi i zwiększa poziom cukru. Ale jest niesamowicie bogaty w różne mikroelementy i witaminy, które są naprawdę dobre dla zdrowia. "

Słodycz wolności

Wszystkie te fakty są wystarczająco przekonujące, by powiedzieć: "Tak, być może byłoby miło mieć mniej cukru". Czy to oznacza, że ​​nasze życie stanie się słodkie? Nie, raczej chodzi o przywrócenie jej prawdziwej słodyczy, uwalniając ją od przyzwyczajenia, uczucia, zależności. Stopniowo zmieniaj swój związek ze słodkim. Odkryj utracony (lub brakujący) smak komunikacji z przyjaciółmi lub rodziną, w swojej pracy lub hobby, w czytaniu książki lub aktywności na własnym ciele. Znów znajdź klucz do przyjemności innych, szeroki wachlarz doznań smakowych. Zacznij żyć tak, jakby cukier stał się znowu przysmakiem.

Węglowodany dla zdrowia

Wojna ze słodyczami nie ma sensu, twierdzi dr Gerard Apfeldorfer. Aby zachować dobry stan zdrowia, konieczne jest zapewnienie niskiego wskaźnika glikemicznego naszych posiłków jako całości.

  • Żywność o niskim indeksie glikemicznym: soczewica, biała fasola, mleko, jogurty, jabłka, gruszki, wiśnie, winogrona, grejpfruty.
  • Żywność o średnim indeksie glikemicznym - jeśli spożywana oddzielnie: zwykły cukier, płatki owsiane, ziemniaki, banany, ryż, zielony groszek, makaron, pomarańcze.
  • Żywność o wysokim indeksie glikemicznym - jeśli spożywana oddzielnie: marchew, miód, płatki śniadaniowe, chleb, chleb i ciasta.

Obniżamy całkowity indeks glikemiczny menu:

  • skrócenie czasu obróbki cieplnej produktów;
  • preferując całe gotowane jedzenie do ziemi;
  • wraz z węglowodanami spożywającymi błonnik lub tłuszcze;
  • unikanie oddzielnego zużycia "szybkich" cukrów. Przykład: chleb i ziemniaki - ale tylko jako część pełnego posiłku. Lub: kawałek chleba na popołudniową przekąskę - ale z kawałkiem sera; cukierek - ale jako deser, a nie jako osobne "danie".

* G. Apfeldorfer "Maigrir c'est dans la tete". Odile Jacob, 2007. ** Zgodnie z danymi centrum informacji o rynku rolno-przemysłowym - http://cri.mcx.ru *** Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej Narodowego Centrum Informatyki Biotechnologicznej - www.ncbi.nlm.nih.gov **** Journal of Biological Chemistry, 2007, vol. 282.

Źródło zdjęcia: PHOTOCUISINE / FOTOLINK!
Życie i cukier
Ocenę 4/5 na podstawie 900 recenzji